എന്റെ ഉപ്പയ്‌ക്ക്‌ ആടുമാടുകളുടെ കച്ചോടമാണ്‌. ഉമ്മ കുടുംബിനിയും. ഉപ്പ കാലത്ത്‌ വീട്ടില്‍ നിന്നിറങ്ങിയാല്‍ രാത്രിക്കേ മിക്കാവാറും എത്തൂ. അതുവരെ ഞങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങള്‍ നോക്കി നടത്തുന്നത്‌ ഉമ്മയാണ്‌.
ഞാനോര്‍ത്തു എനിക്കും ഭാവിയില്‍ ജോലിയുണ്ടായാല്‍- ഉപ്പയെപോലെ, അല്ലെങ്കില്‍ ടീച്ചറെപ്പോലെ രാവിലെ ജോലിക്കുപോയാല്‍ വൈകിട്ടു വീട്ടില്‍ വരുമ്പോള്‍ ഉമ്മയെപ്പോലെ നോക്കാന്‍ ആരാ ഉളളത്‌? എനിക്കെന്തിനാണ്‌ ജോലി?

സ്‌ത്യം പറയാമല്ലോ..എന്റെ ഉമ്മയെപ്പോലെ ഒരു കുടുംബിനിയാവാനാണ്‌ എനിക്കിഷ്ടം. പക്ഷേ, ഇതു പറയുമ്പോഴേക്കും മാഷ്‌ തുടങ്ങും ്‌അങ്ങനെ പറയല്ലേ റസീനാ എന്ന്‌.
എത്രയോ സ്‌ത്രീകള്‍ ജോലിക്കു പോകുന്നുണ്ട്‌. അ വര്‍ക്കും കുടുംബമില്ലേ കുട്ടികളില്ലേ എന്നൊക്കെ. അവരൊക്കെ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുന്നില്ലേ എന്ന്‌.

ചില ടീച്ചര്‍മാര്‍ അവരുടെ കുട്ടികളെ ഡേകെയറിലാക്കിയിട്ടാണ്‌ സ്‌കൂളില്‍ വരുന്നത്‌. ആ കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ അമ്മ മിസ്‌ ചെയ്യുന്നില്ലേ?
അവര്‍ നല്ല പൗരന്‍മാരായി വളരുമോ? കുട്ടികളെ നോക്കാന്‍ അവര്‍ക്കു നേരമുണ്ടോ?
ഒരു ടീച്ചര്‍ പറഞ്ഞു മുഴുവന്‍ സമയം കുട്ടികളുടെ സമയം ഇരിക്കുന്നതിലല്ല കാര്യം. ഇരിക്കുന്ന സമയം എങ്ങനെ ഉപയോഗിക്കുന്നു എ്‌ന്നതിലാണെന്ന്‌. എനിക്കൊന്നും മനസ്സിലായില്ല.

ഇനി എനിക്കൊരു ജോലികിട്ടിയെന്നിരിക്കട്ടെ..എന്റെ ഭര്‍ത്താവ്‌ വീട്ടുജോലികളിലെന്നെ സഹായിക്കാന്‍ പോകുന്നുണ്ടോ? കുട്ടികളുടെ കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കാന്‍ പോകുന്നുണ്ടോ? ആണുങ്ങള്‍ക്ക്‌ ആണുങ്ങളുടേതായ വഴിയില്ലേ? അതില്‍ നിന്ന്‌ മാറി വീട്ടുകാര്യം നോക്കി നടത്താന്‍ തയ്യാറാകുമോ? എനിക്കറിയില്ല.
വീട്ടുജോലിയും കുട്ടിയെ നോട്ടവും ജോലിക്കു പോകലും കൂടി എനിക്കാവില്ല. എനിക്കു നല്ല കുടുംബിനിയായാല്‍ മതി.
മാഷ്‌ പറഞ്ഞു നീ കുടുംബിനി ആയിക്കോളൂ, പക്ഷേ, ഒരു തൊഴിലെങ്കിലും പഠിച്ചിരിക്കണം എന്ന്‌. നിന്റെ ഉപ്പേനേപ്പോലെ എല്ലാക്കാലത്തും കുടുംബം നോക്കാന്‍ തയ്യാറാകുന്ന പുരുഷന്മാരുണ്ടാവില്ല എന്ന്‌.
മാഷെന്തേ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു?

എനിക്കെന്തായാലും ഭര്‍ത്താവിന്റെ സ്‌നേഹമുള്ള ഭാര്യയായി, നല്ല അമ്മയായി ജീവിച്ചാല്‍ മതി.